Hoe zit dat nu met die paarden...

We zitten hier nu al een zestal maanden omsingeld door 'wilde paarden' en iedere bezoeker nemen we trots mee naar een van de nabije commons om te tonen dat het niet om 1 of 2 verdwaalde paarden gaat, maar hoe zit het nu echt met die paarden.

Na wat googlen vond ik enkele websites (link, link, link, link) met meer informatie waarvan je hieronder een korte samenvatting kan vinden.

De paarden lopen vrij rond, maar zijn niet echt 'wild' in die zin dat ze allemaal een eigenaar hebben. Die eigenaars zijn 'commoners', eigenaars van een stuk land in New Forest met Common Rights. Er zijn 6 Common Rights:
- Common of Pasture - het recht om ponies, gehoornd vee en ezels vrij te laten grazen
- Common of Mast - het recht om varkens los te laten lopen tijdens de pannage, een periode van ongeveer 2 maanden in het najaar waar varkens de eikels opeten die giftig zijn voor de ponies
- Right of Turbary - het recht om turf te steken. Het recht bestaat nog steeds - en is gelinked aan haard en schoorsteen, niet aan het land - maar wordt niet meer gebruikt.
- Right of Fuelwood - het recht om brandhout te winnen uit het bos. Vroeger ging dit echt om kap, maar tegenwoordig heeft bijna iedereen dit recht verkocht aan de Forestry commission en mogen ze enkel nog takken en twijgen bijeenscharrelen, zolang er ze geen voertuig nodig hebben om het brandhout thuis te krijgen.
- Right of Common of Marl - het recht om mergel te winnen in de groeven in het zuiden van het New Forest. Dit wordt niet meer gebruikt.
- Common of Pasture of Sheep - bepaalde eigendommen komen met het recht om schapen los rond te laten lopen. Weinig eigenaars gebruiken dit recht echter, omdat te veel schapen verdwijnen.

De paarden zijn eigenlijk geen paarden, maar ponies. Ze stammen af van de ponies die hier al enkele duizenden jaren rondlopen en die over de eeuwen heen gedomesticeerd zijn. Ze zijn met zijn 3000.

Minstens een keer per jaar worden alle ponies bijeengedreven door de Commoners. Dit heet 'the drift' en is naar het schijnt heel interessant om te zien, maar de beheerders van de paarden vragen om niet te komen kijken om ongelukken te voorkomen. Eenmaal bijeengedreven worden de paarden onderzocht, krijgen ze behandelingen tegen ziektes, worden ze gebrandmerkt met de unieke letter en cijfercombinatie van hun eigenaar en worden de nieuwe veulens gespeend.

De pony-populatie wordt in stand gehouden door het vrijlaten van ongeveer 150 New Forest hengsten tussen april en juli. Naar het schijnt ben je in die periode best op je hoede voor wat er allemaal kan gebeuren in de bosjes. De hengsten worden ook om de 3-4 jaar overgebracht naar een ander stuk van het New Forest om inteelt te vermijden.

Ieder jaar zijn er een of meerdere pony-sales waar nieuwe veulens of oudere ponies verhandeld worden onder de Commoners.

Het beheer van de pony-populatie is in handen van de Verderers en Agisters.

De Verderers - ze zijn met zijn 10 - zijn verantwoordelijk voor de naleving van de wet in het New Forest. Vijf zijn verkozen en vijf vertegenwoordigen de Kroon, de Forestry Commission en nog ander bestuursorganen uit de streek. Om de zoveel tijd houden ze een publieke zitting waar iedereen zijn klachten en grieven ten berde mag brengen. Ze managen ook de lijst van brandmerkkentekens en beslissen welke hengsten mogen gaan hossen in de bossen.

De Agisters zijn met zijn vijf en worden aangeworven door de Verderers. Ze zorgen voor het dagdagelijks beheer van de ponies, dat de Commoners voldoen aan de vereisten om hun ponies vrij te laten rondlopen en zijn verantwoordelijk voor de afwikkeling van ongevallen met ponies. Ieder jaar komen er 60-70 ponies om bij ongevallen. Recent zijn eigenaars begonnen met fluo-halsbanden voor de ponies zodat ze 's nachts beter opvallen. De Commoners moeten de Agisters betalen voor hun diensten. Om bij te houden dat een Commoner zijn bijdrage betaald heeft, zullen de Agisters de staart van hun ponies bijknippen.

Nog dit: het is verboden om de ponies te voederen. Als je betrapt wordt, kan dit je £200 kosten! En vergeet niet: hoe lief en rustig de ponies er ook uitzien, het blijven wilde dieren die kunnen bijten of trappen.

Wekelijkse uitstap en bezoek

De laatste weken slagen we er in om minstens een keer per weekend een wandeling te gaan doen in New Forest. We hebben 2 boekjes - Kiddiwalks en New Forest Park 20 short walks for the family - met een paar schitterende wandelingen op minder dan een halfuurtje rijden van hier.

Zo zijn we reeds naar Godswill Wood geweest: een leuke wandeling van een kleine 5 kilometer door een bos met halverwege een schitterend zicht op de Avon.

2 weken geleden zijn we gaan wandelen in Burley. Burley staat gekend als het heksendorp van New Forest en heeft daar dan ook een hele toeristische 'industrie' rond gebouwd. Naar het schijnt leefde er vroeger ook een draak, die nu begraven ligt in Burley's Beacon. Na Lyndhurst is het een van de meest toeristische plekjes. De wandeling was net iets meer dan 5 kilometer, met schitterende vergezichten over het glooiend landschap van New Forest. Onderweg zijn we naast de paarden die we nu al goed gewoon zijn ook een paar wilde hertjes tegengekomen (zoek ze maar op de foto rechts vanonder :) ). Zoals je kan zien, moeten de paarden wel nog wat oefenen om beter te parkeren!

We zijn net terug van een wandeling rond Beaulieu Road station bij Shatterford. Deze was er eentje van 4 kilometer rond een gebied gekend als 'Bishop's Dyke'. De legende zegt dat in de jaren 1200 een koning een bisschop een stuk land had aangeboden op voorwaarde dat hij er op een dag rond kon kruipen... Omdat we de beschrijving niet echt goed gevolgd hebben, is het een beetje avontuurlijker geworden dan gepland, maar de kids vonden het super om dwars over het terrein en door de lage begroeiing onze auto terug te zoeken. Vlak naast de parking lag de Drift Inn waar we op de wandeling al een buitenspeeltuin gespot hadden, dus na het avontuur zijn we lekker gaan smikkelen in de tuin van de Inn terwijl de kids zich konden uitleven op de speeltuin. De Inn dankt zijn naam aan het jaarlijkse bijeendrijven van de paarden in de buurt. Op die dag worden de paarden gekeurd, behandeld tegen kwaaltjes en ziektes en kunnen ze ook verkocht worden op de paardenmarkt aan de overkant van de straat.

Vorig weekend kregen we bezoek van Elena, Lukas, Victoria, Angela en Stef. Op vrijdag zijn ze met de boot naar hier gekomen en maandagmiddag met de Eurotunnel teruggekeerd. Net als vorige bezoekers waren ook zij vol lof over de trip met de boot, dus een van de volgende keren moeten we dat toch ook echt eens proberen! Op zaterdag zijn we naar onze favoriete kinderboerderij geweest: Longdown Activity Farm. Aan de ingang zagen we dat ze er ook kinderverjaardagsfeestjes organiseren waarbij boer Brian zich over de feestvarkens ontfermt. We hebben direct van de gelegenheid gebruik gemaakt om Sam's verjaardagsfeestje vast te leggen. Op zondag trokken we iets verder naar Bournemouth voor een lunch in Aruba op de pier, gevolgd door water- en zandpret op het strand. Aruba blijft schitterend om met de kids naar toe te gaan: deze keer was er een meneer die op aanvraag van alles in elkaar knutselde met ballonnen. Hij moest wel even in zijn haar krabben toen Lukas een trein vroeg, maar het resultaat was indrukwekkend en leek heel goed op Thomas the Train. Lukas had ook een viraal cadeautje meegebracht uit Belgie: op maandagochtend toen de hele familie op het punt stond om te vertrekken, bleek Sam het beestje overgenomen te hebben. Resultaat: twee daagjes ziek thuis met een zwakke maag en daarna weer vrolijk naar school.

Romsey Show: where town and country meet

Ondertussen zijn we hier met zijn allen de dagelijkse routine terug gewoon: Sam en Siska naar school en wij volledige weken gaan werken.

Sam doet het super op school: hij heeft al meer sterren verdiend dan zijn vriendje Spencer, vliegt door zijn 'huiswerk' en blijft de extra lesjes van de Wereldschool super vinden. Hij moest deze week naar de directrice, miss Donelly. In Belgie hou je dan je hart vast, want meestal betekent het niet veel goeds als je kind naar de directeur moest. Hier was het echter om te gaan tonen hoe mooi hij zijn letters geschreven had. Het toont aan hoezeer de hele cultuur van de school is opgebouwd rond aanmoedigen, goed gedrag in de verf zetten en belonen (met sterren in de agenda :) ).

Siskaatje blijft Siskaatje... iedere juf van de Nursery draait ze rond haar vinger. Onlangs lagen ze met alle juffen in een deuk: Siskaatje was als een drill-sergeant aan het rond marcheren in de Nursery terwijl ze alle andere kindjes commandeerde en zei wat ze moesten doen. Ze hebben een serie foto's gemaakt om de getallen aan te leren met op elke foto telkens een kindje meer. Om een of andere reden past Siska bij het getalletje 1 ('Yeah dad, she really is our number 1!'), dus Siska staat op elf fotos... Hoe ze daar in geslaagd zijn... (de juf zei iets van superglue!)

Bij mij op het werk zijn we in de drukste 2 maanden van het jaar: wij verdelen 'giftsets' - geschenkverpakkingen met een parfum en wat gratis extra's (douchegel, aftershave balm, ...) die in de Kerstperiode als zoete broodjes over te toonbank vliegen. De winkels slagen die echter nu al in om ze op tijd door hun logistieke keten te krijgen en om op tijd op het schap te liggen voor de Kerstshopgoudkoorts. Nog een maandje doorbijten, dan wordt het hopelijk wat beter.

Sara zit nog altijd met weinig werk. Zo weinig dat ze intern in het bedrijf opgepikt is en vanaf maandag in het kantoor in Reading mag gaan werken. Dat is het grootste kantoor van Jacobs hier in Engeland, dus zeker een interessante ervaring, maar jammergenoeg wel een halfuur verder rijden dan Portsmouth.

Vorig weekend zijn we naar de Romsey Show geweest. De slogan 'where town and country meet' kon moeilijk beter gekozen zijn. Romsey show is een combinatie van kermis, veemarkt en - show, jumping en showrijden doorspekt met allemaal standjes van iedere lokale zelfstandige, garagist, prive-school, boer, ... die iets aan te prijzen heeft. De show bestaat al sinds 1842 en wordt georganiseerd op het domein Broadlands. Normaalgezien geraak je niet op dat landgoed aan de rand van Romsey, maar 1 keer per jaar gooien ze de deuren open voor meer dan 25000 bezoekers. Het was een interessante ervaring en een event dat we nog nooit meegemaakt hadden in Belgie. Het was de uitgebreide mix van oud en jong, stadsmensen en plattelandsbewoners met alle lagen van de bevolking: de 'upper class' volledig uitgedost in bolhoed, tweed jasje en jachtbroek en -botten, jonge ouders uit de 'middle class' en 'working class'. De school van de kids stond er met een standje met face painting en onderweg zijn we echt feeen tegengekomen!

Zopas zijn we thuisgekomen van het eerste verjaardagsfeestje van dit schooljaar. Jasmine was zo lief geweest om ook Siska uit te nodigen.
We hadden de tip gekregen van een mama van Sam's klas dat 'het huis zeker de moeite was'. Toch viel onze mond lichtelijk open: een paar Landrovers, een Porsche en 2 Audi Q7's op de oprit van het 'kleine optrekje' waren gewoon een voorsmaakje. De keuken was de grootte van onze hele benedenverdieping, de tuin had een 'summer house' en jacuzzi verzonken in een houten terras groter dan onze hele tuin hier in Engeland. Het summerhouse was  omgetoverd in prinsessekasteel met inbegrepen ingehuurd entertainment team dat de kids tweeeneenhalf uur bezig gehouden heeft met dansen, spelletjes, goocheltruukjes en cake+chips+ijs+bokes. Het was interessant om eens binnen te kunnen piepen bij de ouders van de kindjes van Sam zijn klas (die de school wel zelf kunnen betalen :))

De voordelen van 'tapis plein'

Siska is vlak voor we verhuisd zijn een paar keer van de trap getotterd. Sindsdien wou ze voor een lange tijd niet van de trap zonder dat iemand haar handje vasthield.
Dankzij de tapis plein die ze hier in Engeland echt OVERAL gebruiken, vindt ze het ondertussen al weer meer dan OK om alleen van de trap te komen... op haar manier!

De eerste schooldag

Een paar dagen later dan in Belgie was het voor Sam en Siska vandaag ook zo ver. Het nieuwe schooljaar begon. Siska zit vanaf nu in de grote klas van Nursery en ze is er trots op. Sam was iets zenuwachtiger dan zijn kleine zus, maar hij begon vandaag dan ook in year 1, het Engelse equivalent van het eerste leerjaar. Hij draagt vanaf nu ook het uniform van de lagere school, compleet met hemd, das en jasje. Ik keek nog eens naar de foto's die ik drie jaar geleden genomen heb toen hij naar het eerste kleuterklasje in Belgie ging en het contrast was nogal groot!
Gelukkig amuseren ze zich enorm op school en de eerste dag was voor allebei weer een positieve ervaring.

  eerste kleuterklas                           tweede kleuterklas                        Siska's eerste schooldag

Paultons Park / Peppa Pig World

We hebben lang gewacht, maar gisteren zijn we dan toch gezwicht: we zijn naar Paultons Park geweest. Het was de laatste dag van de vakantie en we wilden er iets speciaals van maken. Dan is Paultons Park met het wereldbekende (of dan toch in Engeland heel bekende) Peppa Pig land een ideale plek.

Paultons Park is een pretpark exact 9 minuten rijden vanaf de parking tot aan ons huis, vlakbij dus. We zijn er netjes om 10u aangekomen en waren bij de eersten in het park.

Sam en Siska wilden natuurlijk eerst naar Peppa Pig Land. Peppa Pig is een tekenfilm met Peppa , een varkensequivalent van een kleutermeisje, in de hoofdrol. Voor de rest spelen ook Mommy en Daddy Pig mee en natuurlijk kleine broer George Pig. Peppa beleeft allerlei avonturen en is vooral gek op het springen in modderpoelen (muddy puddles). In het park is de wereld van Peppa nagebouwd en klinken de hele tijd liedjes van Peppa uit de boxen. Daardoor heb je het gevoel dat je de hele tijd in een tekenfilm rondloopt. Zeer leuk voor kindjes, geen hele dag vol te houden voor ons.

Na een aantal attracties, een bezoekje aan het huis van Peppa en een meet&greet met Peppa en Georges, was het tijd voor de topattractie van de dag, de “muddy puddles”! Voorzienig als ik ben had ik een reserveoutfit en hun laarzen in de buggy gegooid, maar blijkbaar zijn ze in het park iets wasmachinevriendelijker dan ik dacht en hadden ze er gewoon een grote waterspeeltuin van gemaakt. Even leuk voor de kindjes, een pak aangenamer voor papa en mama. Siska en Sam hebben er gespeeld tot ze verkleumd waren en dan hebben we ze overtuigd om toch ook de rest van het park te gaan verkennen.

Sam en Siska hebben alletwee hun grenzen nog verlegd de rest van de dag. Siska is mee geweest op een reuze glijbaan en een kleine railway. Sam is mee geweest op de boomstammetjes en was er gek op. Hij is zelfs alleen op een kleine railway geweest. We hebben de dag afgesloten met een ijsje en een bezoek aan de tweede waterspeeltuin, deze nog veel groter en leuker dan de eerste.

Het park is echt de moeite (en het geld) waard, zelf met kleine kinderen. We waren eerst wat bang dat Sam en vooral Siska nog wat te klein waren voor het park, maar Sam mocht bijna overal op en ook Siska mocht samen met ons op de meeste attracties. Er waren niet alleen attracties voor haar leeftijd in Peppa Pig land, maar ook een aantal verspreid over de rest van het park. Naast de boomstammetjes stond zelfs een versie speciaal voor de kleintjes met een minihellinkje en bootjes in de vorm van zeeleeuwen. Zo kon iedereen op een attractie op zijn/haar maat. Naast de attracties was er ook een stuk met vogels en een Dinoland waar je beelden van dino’s kon bewonderen. Daar was het een pak rustiger en dat was wel een leuke afwisseling.

Het was een hele leuke dag en een super afsluiter van de vakantie. Morgen beginnen we aan het nieuwe schooljaar. Sam gaat naar year 1, het eerste leerjaar, en Siska gaat over naar de grote Nursery wat bij ons overeenkomt met de tweede kleuterklas. Wij mogen natuurlijk na een zalige week vakantie weer gaan werken.

Londen II

Sam was al een tijdje bezig dat hij eens wil bekijken welke toren de grootste is, de Big Ben of de Eifeltoren. De eerste is voor ons net iets dichter bij, dus besloten we om alvast Londen nog eens te gaan bezoeken zodat hij de Big Ben eens kan bekijken.

We besloten om deze keer de echte toeristische dingen te gaan bekijken: Buckingham Palace, Trafalgar Square, the Big Ben en de Tower en Tower Bridge. Omdat Londen met de auto niet echt een aanrader is, parkeren we onze auto in Wimbledon (veel parking beschikbaar als er geen tennis is) en gaan van daar met de Underground verder.

De eerste halte was Buckingham Palace. De wisseling van de wacht hebben we gemist dankzij een wegomlegging in Wimbledon, maar Sam was toch zeer onder de indruk van het paleis (vooral de poorten met veel goud). Ook de wachters met hun gekke mutsen vond hij best wel leuk. Siska was vooral onder de indruk dat daar een echte koningin woonde, net zoals in de kastelen van haar sprookjesboek. Rond Buckingham Palace ligt het St James park waar we onze picnic hebben opgegeten. Het park zelf is niet zo indrukwekkend en het is er vrij druk.

Vanuit dit park zijn we naar Trafalgar Square gewandeld, waar vooral de fonteinen en de vier grote leeuwen succes hadden. Daarna zijn we via parken langs de Thames naar de Big Ben gewandeld. Sam was heel blij dat hij hem nu gezien had. Vandaar zijn we met de boot naar de Tower Bridge gevaren en dan langs de Tower naar de metro gewandeld. Met de metro zijn we dan naar het Kensington Park gesjeesd. In de noordwesthoek daarvan hebben ze een grote speeltuin gebouwd als herdenking aan Diana. Hoewel je moest aanschuiven en er vrij veel volk was, was het toch zeker de moeite. In het midden van de speeltuin stond een groot piratenschip midden in een grote zandbak. Daarrond waren verschillende andere kleinere hoeken gebouwd voor verschillende leeftijden. Het leukste was de “sensory trail”: verschillende manieren om muziek te maken en andere speciale dingen te beleven. Toen de kindjes moegespeeld waren hebben we de metro terug naar Wimbledon genomen en daar op het terras nog iets gegeten voor we met twee uitgeputte kindjes weer naar huis reden.

De laatste bezoekers van de zomer

De laatste bezoekers van de zomer zijn vertrokken en ons huis heeft het overleefd!

Nico en Katrijn hebben van het lange weekend in augustus gebruik gemaakt om Merel, Aster en Iben eens over het kanaal te rijden en bij ons te laten logeren. Vrijdag zijn ze met Sam, Siska en Wim Longdown ActivityFarm gaan onveilig maken. Handig zo van die bezoekers die de blog lezen en al gekozen hebben wat ze willen gaan doen! Zaterdag zijn we naar Lepe Country Park gereden en zijn we met z’n allen lekker uitgewaaid en uitgeregend. Zondag moesten ze jammer genoeg alweer vertrekken, maar eerst zijn we nog gaan wandelen rond Rufus’ Stone en daarna gaan eten in de “Sir Walter Tyrell” er vlakbij.

 

    

Een weekje later kwamen oma Marleen, tante Wine, nonkel Jan en “kleine baby Will” (ik hoop dat Sam en Siska op tijd overschakelen op Will, liefst voordat hij begint te puberen) bij ons logeren. Maandag hebben we de wandeling aan Rufus' Stone nog eens overgedaan. Dinsdag zijn we naar het strand geweest. We hebben even moeten zoeken naar een goed plekje, want we waren niet de enigen die van het goede weer wilden genieten. Sam en Siska vonden het strand super en waren alleen met een ijsje weer naar huis te lokken. Ook Will vond het best leuk op het strand, hij heeft de hele tijd flink gespeeld.

Woensdag trokken Jan en Wine een dagje naar Londen en moest Wim gaan werken. Oma en ik hebben er dan een lekker relaxed dagje van gemaakt met Will, Sam en Siska. Donderdag zijn we nog wat op verkenning geweest in Romsey en vrijdag moesten ze alweer naar huis. Het was super om Will eens lekker te vertroetelen en de hele familie eens lang bij elkaar te hebben. Het afscheid was voor ons dan ook iets lastiger dan normaal, maar dat was het dubbel en dik waard.