London baby!

Aangezien we bij ons in de familie geen cadeautje krijgen zonder een verlanglijstje, heb ik begin april net op het laatste moment mijn verlanglijstje opgestuurd voor mijn verjaardag. Bovenaan het lijstje en in vette letters stond er: “een bezoekje in Engeland!“ aangevuld met nog wat andere dingen die ik ook wel wou als het eerste niet lukte. Ik was dan ook heel blij toen uit mijn cadeautje een ingekaderde collage tevoorschijn kwam met foto's van Wine, mams en mezelf die aan het shoppen waren in Londen.

De laatste vrijdag van augustus was het zo ver. Wine en mams zijn heel vroeg uit hun bed gekropen om op de Eurostar naar Londen te springen. Ik heb de kindjes achtergelaten in de handen van Hayley en ben vanuit Southampton Airport de trein genomen naar London Waterloo. Daar ben ik voor de eerste keer de underground ingedoken om in St Pancras Wine en mijn mama op te wachten. We zijn dan onze spullen gaan afzetten in ons hotelletje en op een terrasje in de buurt onze shoppingstrategie voor de volgende twee dagen te bespreken bij een lekkere brunch/lunch.

We begonnen aan onze shoppingtour op de hoek van Oxfordstreet en Regent street, de twee grote winkelstraten van Londen. Na een bezoekje aan de Topshop zijn we de Next gaan plunderen. Een paar winkels later zijn we met de underground afgezakt richting Covent Garden om daar de iets minder dagdagelijkse winkeltjes te gaan opzoeken. Eerst zijn we geland op een terrasje waar we ons hadden verlekkerd op een kan Sangria. Jammer genoeg hadden ze er iets te veel last van beschonken terrasgangers en kreeg je alleen alcoholhoudende dranken als je ook iets at. We hebben ons dan maar neergelegd bij een terrasje met een niet alcoholische drank. Daarna zijn we wat gaan rondstruinen in de winkeltjes in de buurt. In Pylones vond ik een heel leuke haarborstel voor Siska, zeker een winkeltje om eens binnen te springen als je ooit in de buurt komt. 

Vanuit Covent Garden zijn we afgezakt richting de Tower om daar een beetje de toerist uit te hangen en ook de Tower Bridge eens te bekijken. De gracht rond de Tower was gedecoreerd met duizenden klaprozen uit keramiek. Die vertegenwoordigen de Britse slachtoffers van de eerste Wereldoorlog, een herdenking waar heel veel aandacht aan gegeven wordt hier in Engeland. De klaproos wordt hier in Engeland trouwens gebruikt om alle soldaten die in oorlogen gesneuveld zijn te herdenken. Ook de organisatie die steun geeft aan gewonde soldaten en hun families, verkoopt klaprozen in allerlei vormen en materialen om geld in te zamelen, waardoor je vooral de plastieken variant dikwijls ziet op nummerplaten van auto’s.
 

Rond zes uur was het dan tijd om te gaan inchecken in ons hotel. Onze eerste indruk was zeker niet slecht. Jammer genoeg was onze kamer wel op de derde verdieping en was er geen lift. Dat was zeker na een hele dag shoppen en met onze bagage iets minder aangenaam. Gelukkig was dat wel het enige nadeel aan ons verblijf, want de rest was dik in orde. We raden het hotel Staunton dus zeker aan! 

Na een kleine rust en opfrispauze zijn terug richting Covent Garden getrokken op zoek naar het Mexicaanse restaurant Wahaca dat Wine had opgesnord in de reisgids. Het zag er super uit op het eerste zicht, maar er stond wel een rij mensen aan te schuiven om te wachten op een tafeltje. Aangezien we zo al wel een paar rijen gepasseerd waren, het ten slotte vrijdagavond was en dus overal vrij druk en omdat het restaurant er echt wel heel leuk uit zag, hebben we ons netjes achteraan in de rij gezet. Een kwartiertje kwamen we aan het einde van de rij, waar we voorzien werden van een bieper die ons ongeveer een half uurtje later zou waarschuwen dat er een tafeltje vrij was. We werden vriendelijk uitgenodigd om al iets te drinken aan de bar en hebben ons dan maar uit pure noodzaak voorzien van een cocktail en wat guacemole met tortilla chips. Een half uurtje later begon onze bieper inderdaad te bibberen en werden we aan een gezellig tafeltje geinstalleerd. We kozen voor verschillende kleine schotels met tacos, taquitos en quesadillas en natuurlijk een lekkere corona erbij. Niet lang daarna kregen we ons eten al voorgeschoteld en het was enorm lekker!

 

Na het restaurantbezoek stelde Wine voor om nog eens langs het “plein met de trappen” te wandelen. Na een tijdje begrepen we dat het ging om Trafalgar Square dat voor mij eerder “het plein met de grote blauwe haan” is en voor mams “het plein met de leeuwen”. Zo zie je maar dat iedereen andere dingen onthoud van een bezoek aan dezelfde plek. Naast het plein stond er nog een groepje niet onverdienstelijk een liedje van U2 te spelen en dus zijn we daar nog even blijven plakken. Daarna zijn we naar ons hotel gesloft om moegeshopt in slaap te vallen.

Zaterdagochtend kregen we een lekker ontbijt in het hotel. We konden ons laten gaan met een uitgebreid Engels ontbijt, maar hebben het wijselijk gehouden bij een beperkte versie met toast en eitjes. Daarna hebben we onze spullen gepakt en achtergelaten bij het onthaal van het hotel. In de ochtend stond Camden Market op de planning. De reisgids was hierover zeer lovend (leuke winkeltjes en kraampjes), dus onze verbazing was groot toen we recht uit de metro belandden in een reuze tourist trap. Het waren vooral kraampjes en winkels met goedkope kleding, dikwijls dezelfde dingen en allemaal redelijk lelijk, afgewisseld met schoenenwinkels. Gelukkig beten we door en kwamen we wat verder terecht in Camden Lock. Hier zijn oude pakhuizen en werkplaatsen rond het kanaal omgebouwd tot een wirwar van kleine winkeltjes en kraampjes op twee verdiepingen. De winkels op de eerste verdieping waren bereikbaar via trappen en loopbruggen. De sfeer was er heel leuk, muziek overal en het geheel was versierd met vlaggetjes en op de pleintjes tussen de winkels stonden kraampjes met eten vanover de hele wereld. Tussenin stonden een paar lange tafels waar je gezellig samen je vondsten kon opeten als je een tenminste een plekje kan veroveren. Veel winkeltjes en een lekkere maaltijd later zochten we onze weg terug uit de wirwar van straten en gangetjes en gingen we op weg naar Regent Park een beetje verderop om ons in een iets kalmer stukje van Londen nog even te trakteren op een terrasje met een glaasje wijn. Vandaar ging het langs de Paperchase-winkel waar we nog wat shopsels moesten oppikken, terug naar het hotel. Jammer genoeg was het al tijd om allemaal weer op onze treinen te springen en de mannen te gaan aflossen met onze kroost.

Ons weekendje Londen is zeker voor herhaling vatbaar en trouwens een aanrader voor iedereen!